Zapewnienie zrównoważonego rozwoju rybołówstwa w przyszłości

Zdolność przewidywania to dobra cecha. Zamierzamy korzystać z zasobów dorsza norweskiego przez wiele lat i z tego powodu wprowadziliśmy pionierskie ramowe zasady kontroli sektora rybołówstwa. Zasady ramowe tworzą wartość poprzez zrównoważone korzystanie z naszych zasobów i dóbr, a lokalne organizacje kontrolują przestrzeganie wytycznych.

Prowadzimy kontrolę całego sektora rybołówstwa zarówno w zimnych, czystych wodach Norwegii, jak i w dalszych rejonach, aby zapewnić najlepszą jakość dorsza. Regulacjom podlega też eksport, w związku z czym rząd i lokalne organy administracji współpracują z Unią Europejską oraz innymi organizacjami międzynarodowymi, wcielając wytyczne w życie.

Regulacje dotyczące ryb i owoców morza

W procesie podejmowania decyzji bierze udział wiele organizacji, stowarzyszeń i organów administracji, w tym organizacje ochrony środowiska i Parlament Sami.

  • Organizacje rybaków
  • Branże związane z rybołówstwem
  • Związki zawodowe
  • Parlament Sami
  • Lokalne władze
  • Pozostali interesariusze, np. organizacje ochrony środowiska.

Ministerstwo Handlu, Przemysłu i Rybołówstwa

Ministerstwo przygotowuje projekty ustaw i przepisów dotyczących rybołówstwa, akwakultury, bezpieczeństwa ryb i owoców morza oraz transportu morskiego, a następnie je uchwala. Koordynuje zarządzanie zasobami, flotę rybacką, udzielanie zezwoleń połowowych i dostępu do łowisk i akwakultury.

W gestii ministerstwa leży negocjowanie kwot połowowych, zawieranie międzynarodowych umów w zakresie rybołówstwa oraz uchwalanie przepisów krajowych dotyczących rybołówstwa. Ministerstwo odpowiada ponadto za politykę i zarządzanie w zakresie akwakultury, zrównoważony rozwój środowiskowy sektora akwakultury włącznie z dobrostanem ryb oraz za zasady udzielania zezwoleń połowowych.

1946, an illustration of Norway

Norwegia była pierwszym krajem, w którym powstało Ministerstwo Rybołówstwa.

Organizational chart

Cztery departamenty odpowiedzialne za następujące obszary: Rybołówstwo i Akwakultura; Ryby i Owoce Morza; Zarządzanie Wybrzeżem i Środowisko Morskie; Zarządzanie i Administracja.

ICES. Directorate of Fisheries. Norwegian Food Safety Authority

Ministerstwu doradzają następujące instytucje: Dyrekcja ds. Rybołówstwa, Norweski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ICES.

Dyrekcja ds. Rybołówstwa

Dyrekcja ds. Rybołówstwa to organ wykonawczy Ministerstwa Handlu, Przemysłu i Rybołówstwa.

Dyrekcja ds. Rybołówstwa sprawuje nadzór nad przestrzeganiem przepisów. W zakresie jej obowiązków leży wyznaczanie kryteriów dostępu do łowisk, regulacje techniczne, wyznaczanie wielkości połowów i ryb w połowie oraz regulacje dotyczące pory korzystania z łowisk.

Dyrekcja sprawuje także całościowy nadzór nad ustawą o hodowli ryb oraz ustawą o akwakulturze oraz nadzór wykonawczy nad realizacją celów politycznych związanych z akwakulturą.

1900

Powstała w 1900 r.

500

Ponad 500 pracowników.

Organizational chart

Główne obszary działania: gospodarka zasobami, akwakulturą i wybrzeżem oraz prowadzenie statystyk.

Wspólna Norwesko-Rosyjska Komisja ds. Połowów

Wspólna Norwesko-Rosyjska Komisja ds. Połowów to komisja dwustronna zajmująca się wyznaczaniem i dzieleniem kwot połowowych dla najważniejszych międzystrefowych zasobów rybnych w Morzu Barentsa i Morzu Norweskim. W skład powyższych zasobów rybnych wchodzą następujące gatunki: dorsz, plamiak, gromadnik i halibut grenlandzki. Kwoty rybne są wyznaczane zgodnie z zaleceniami ICES.

1976

Norwesko-rosyjska współpraca w sprawie badań morskich rozpoczęła się na początku XX w. Formalnie utworzona komisja odbyła pierwsze posiedzenie w 1976 r.

Two men holding a fish

Komisja dąży do długofalowego i zrównoważonego korzystania ze wspólnych zasobów.

Infographic: Groups of people linked together

Jej prace opierają się na grupach roboczych skoncentrowanych na środkach technicznych, raportowaniu drogą elektroniczną i analizie zasobów. Posiedzenia komisji odbywają się raz w roku.

Komisja ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC)

NEAFC to organizacja odpowiedzialna za rybołówstwo w Północno-Wschodnim Atlantyku. NEAFC dąży do zapewnienia długofalowej ochrony i optymalnego wykorzystania zasobów rybnych na swoim obszarze działania, w sposób zapewniający zrównoważone korzyści gospodarcze, środowiskowe i społeczne.

1982

Komisja powstała w listopadzie 1982 r.

Flags: Norway, Iceland, EU, Denmark and Russia

W jej pracach bierze udział Dania (w kwestiach dotyczących Wysp Owczych i Grenlandii), UE, Islandia, Norwegia i Federacja Rosyjska.

ICES logo

NEAFC korzysta z doradztwa naukowego ICES.

Organizacja Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO)

NAFO to międzyrządowa organizacja ds. gospodarki rybnej i badań nad łowiskami, która prowadzi prace nad racjonalną gospodarką rybną i ochroną zasobów. Rada naukowa NAFO jest organem doradczym komisji ds. rybołówstwa, która co roku podejmuje decyzje w sprawie regulacji dotyczących kwot połowowych w obszarze działania NAFO.

1979

NAFO powstała w 1979 r. jako następca Międzynarodowej Komisji Rybołówstwa na Północno-Zachodnim Atlantyku (ICNAF).

Infographic fish in different sizes

Pracuje nad większością zasobów połowowych Północno-Zachodniego Atlantyku za wyjątkiem łososia, tuńczyka, wieloryba i gatunków osiadłych.

World map with dots showing member states of NAFO

W jej skład wchodzi 12 państw Ameryki Północnej, Europy, Azji i basenu Morza Karaibskiego. Cztery z tych krajów graniczą z obszarem objętym Konwencją NAFO.

Ciąg regulacji prawnych

Sektor rybołówstwa przestrzega ciągu regulacji, które gwarantują, że każdy aspekt połowów dorsza jest przemyślany i odpowiednio prowadzony.

Ciąg regulacji prawnych

Badania i statystyki połowów
Rekomendacje ICES w sprawie kwot połowowych
Negocjacje kwot połowowych po osiągnięciu odpowiedniego stanu zarybienia
Wkład w prace nad regulacjami Komitetu Doradczego ds. Rybołówstwa
Propozycje Dyrekcji ds. Rybołówstwa i posiedzenie dotyczące regulacji uchwalanych przez ministerstwo
Posiedzenie dotyczące regulacji
Ministerstwo Handlu, Przemysłu i Rybołówstwa
Poprawki do regulacji
Doświadczenia z całego roku

Ciąg regulacji prawnych nie ma ustalonego początku ani końca, należy go uznać za proces ciągły. Ramy czasowe ciągu regulacji w przybliżeniu obejmują rok kalendarzowy.